چگونگی برداشتن چند قدم در راه تحقق شعار "اقتصاد مقاومتی،اقدام و عمل"

بدون شک مربوط ترین قشر به تحقق امر مهم «اقتصاد مقاومتی» ، تمامی دست اندرکاران عرصه کار و تولید و به ویژه کارگران عزیز هستند. همانطوری که مقام معظم رهبری فرمودند «کارگران پایه ها و استوانه های اصلی پیشرفت کشورند» من از کلام دور اندیشانه ایشان وام می گیرم که می فرمایند:«اگر ما بخواهیم خودمان را از نفت بی نیاز بکنیم غیر از این نیست که باید به محیط کار به جامعه کارگری به مسئله کارگاه ها و به مسئله آموزش کارگران و عرصه صنعت و تولید اهتمام ویژه ای بشود».

به نظر می رسد این وظیفه کار آفرینان ،کارفرمایان،و کارگران و مدیران است که اولا با تحقق اقتصاد مقاومتی کشور را از فروش نفت بی نیاز کنند ثانیا روز به روز با افزایش مهارت های خود چه در سطح مدیریتی ،چه علمی و چه فنی ،چه ایمنی،و چه غیره به نوعی نهضت مهارت آموزی و مهارت افزایی را که مرحله تکمیلی و بالاتر نهضت سواد آموزی است در اقتصاد کشورمان راه بیندازند تا به این وسیله اقتصاد و صنعت و تولید خودمان را تبدیل به یک برند جهانی کنیم....که البته این امر مستلزم حمایت کامل مردم از تولید ملی در مرحله اول و سپس تبلیغات شایسته کالاها در خارج از کشور ،بسته بندی خوب و زیبا،جلوگیری از خروج کالای بی کیفیت با نام تولید ایران ،همکاری کامل بانک های ما با بخش صادرات ،وارد شدن با قدرت به بخش صنعت حلال و... می باشد.

اگر بتوانیم تولیدات کشورمان را تبدیل به یک برند کنیم صادرات غیر نفتی به میزان قابل ملاحضه ای افزایش می یابد.به طور مثال الان کالاهای ساخت کشور آلمان یا فرانسه یا ژاپن تبدیل به برند شده اند و مصرف کننده به محض اینکه ببیند روی کالایی نوشته made in germani یا france یاjapan آن کالا را چشم بسته می خرد. ما هم باید جوری خوب کار کنیم که مصرف کننده داخلی و خارجی به محض دیدن made in iran روی کالا مشتاق به خرید آن کالا شود.

البته در تحقق اقتصاد مقاومتی مسئولین و مدیران بلند پایه کشور ،نمایندگان مجلس، تصمیم گیران و تصمیم سازان کشور نقش بسیار مهمی دارند مثلا متاسفانه در سالهای گذشته در اجرای اصل 44 قانون اساسی و خصوصی سازی اشتباهات و بی تدبیر هایی صورت گرفت که یکی از عارضه های آن این بود که بعضا کسانی که به اسم بخش خصوصی کارخانجات را در اختیار گرفتند بیشتر هدفشان زمین خواری بوده تا کار و تولید ، ما باید توجه داشته باشبم که زمین یک کالای نایاب است وتجدید پذیر نیست. زمین هایی که قبلا در اختیار کارخانجات قرار گرفته چون کارخانجات، دولتی بوده اند سخاوتمندانه و به ثمن بخس به آنها داده شده نباید وقتی شخصی این کارخانجات را دراختیار می گیرد به فکر تفکیک این زمین ها از کارخانه و فروش یا تغییر کاربری آنها باشد. قوانینی در مورد عدم اجازه تغییر کاربری کارخانجات خصوصی شده، وجود دارد ولی متاسفانه بعضا دیده شده که با شیوه های ناسالمی این قوانین دور زده شده است ... باید مسئولین به شدت مراقب باشند... حاکمیت در آینده به زمین نیاز دارد برای ساخت بیمارستان ،پاسگاه ،مدرسه، و ...نمی توانیم که برای اینها زمین از خارج وارد کنیم . یکی از بهترین راه کارهایی که به ذهن بنده می رسد این است که در زمان خصوصی سازی، زمین کارخانجات جدا شود و به بخش خصوصی داده نشود.

مهندس سیاوش سرحدی