مقدمه ای بر حماسه قهرمانی خرمشهر

به گزارش روابط عمومی سازمان بسیج رسانه به نقل از روزنامه عصرمردم؛ فیلم های زیادی از جنگ های ملی میهنی یا جنگ های تجاوزکارانه جهانگشایان تاکنون به نمایش درآمده و داستان ها و دل نوشته های کثیری از جنگ ها و خونریزی های تاریخ چاپ و منتشر شده اند که بعضی از آنها را می توان شاهکارهای ادبی خواند مانند جنگ و صلح تولستوی یا وداع با اسلحه ارنست همینگوی و یا دن آرام شولوخوف و امثالهم.

روایت و بیان هر یک از فیلم ها و داستان ها همه یک قهرمان دارند و پایانی از فتح یا شکست آنها. لیکن جنگ تحمیلی ۸ ساله ایران و عراق هر روزش حاوی حکایت هایی از مجاهدت و ایثار در مقابل تجاوز و کشتار است.

سرفصل زینت بخش نتیجه جنگ آزادی خرمشهر توسط دلیرمردان و مجاهدان راه آزادی خرمشهر است که کمر صدام متجاوز را شکست و آرزوی فتح و پیروزی را از دل و دماغ او و همدستانش ربود.

خرمشهر در شرایطی سقوط کرد که در مقابل یک ارتش مکانیزه مجهز به سلاح های اهدایی شرق و غرب بود و با پشتیبانی سیاسی و مالی امیران عرب خوفی از کسری بودجه نداشت.

در مقابل ارتش ایران از هم گسیخته و در حال تخریب، اصلاح و بازسازی بود آن هم با اختلافاتی که بنی صدر به عنوان اولین رئیس جمهور یک انقلاب عظیم و مردمی با یاران امام در نحوه عمل و نیات استراتژیکی در جنگ اختلاف فاحش داشت.

بنی صدر تحت تأثیر القائات رسانه های غربی مأیوس و ناامید اعلام کرد زمین می دهیم و زمان می خریم.

این سخن در شرایطی بیان شد که امام خمینی (ره) مصراً از مردم و جوانان آماده به جهاد خواست سیلی فراموش نشده ای به صدام بزنند که دیگر از این غلط ها نکند «نقل به مضمون»

بعضی از بازمانده های امرای ارتش گفتند: «وقتی توپخانه صدام بر روی خرمشهر آتش گشود بسیاری از تانک ها که به میدان آورده شدند به علت ماندگی، زنگ زده و ناکارآمد بودند و کشور در شرایطی نبود که بتواند با یک ارتش منسجم و یا سپاه کارآزموده در مقابل دشمن بایستد. صدام در طول سال ها که هوس حمله به ایران را داشت هزاران کیلومتر راه آسفالته در مرزها و ورودی شهرهای مرزی ایجاد کرده بود.

تنها مقابله کارآمدی که در نخستین روزهای حملات صدام به فرودگاه مهرآباد و چند نقطه مرزی دیگر شده بود، پرواز همزمان یکصد هواپیمای شکاری ایران از نوع F4، F5 و F14 بود که علیرغم تسویه خلبانان مشارکت داده شده در کودتای نوژه توانستند حریم هوایی عراق را درنوردند و ضربات مهلکی به دشمن بعثی وارد آورند.

و اما بعد.

یک سؤال برای بسیاری از تحلیلگران جنگ چه تحلیلگران داخلی و چه تحلیلگران خارجی هنوز بی پاسخ مانده است.

و آن اینکه چگونه خرمشهر آزاد شد؟

امام راحل در یک جمله کوتاه و پرمعنی که می توان کتابی در باره آن نوشت، اعلام کردند: «خرمشهر را خدا آزاد کرد…»

این سخن با الهام از آیه شریفه «و ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی» [شما نبودید که تیر انداختید ولکن خدا تیر انداخت] همان مفهوم قرآنی را در اذهان مردم مسلمان تداعی کرد.

بدین معنی که یاران خدا و مؤمنین بودند که در دل دشمنان ترس و رعب ایجاد کردند و با شجاعت قدم به میدان شهادت گذاشتند تا خرمشهر، بار دیگر از دریای خون بیرون آید و خرمی دوباره یابد.

در این میان از ارتش و سپاه و بسیج گرفته تا دانشگاه و پزشک و مهندس، کشاورز و معلم و کارگر در صفوفی متشکل همه راه شهادت رفتند و پلی از تن های مشتاق ایجاد کردند تا فاتحان این حماسه عظیم را رقم زنند و از پلی بگذرند که بر خون بنا شده بود.

به صراحت می توان گفت: ما از تله های انفجاری، میادین مین، باتلاق های آماده انفجار و کوره راه های کمین دشمن گذشتیم تا قطعه زخم خورده ای را از لابلای چنگال های خونین گرگ صفتان بیرون آوریم.

خیلی آسان می توان گفت از رودهای پرآب و عمیق در سراشیبی تندآب ها با سلاح و مهمات و با شنا گذشتیم و بسیاری نیز اجسادمان همراه با آب در گل و لای دفن شد تا از مرزهای آبی بگذریم و به جانب دشمن روانه شویم.

اما اینکه چه جرأت و شهامتی در جوانان و نوجوانان بود، چه شجاعتی در میانسالان و پیران بود که اینگونه خطر کردند جز ایمان نیرویی حرکت دهنده و جز باور قدرتی این چنین نمی توانست باشد. به جرأت می توان گفت فتح خرمشهر و بسیاری از فتوحات دیگر در جنگ تحمیلی از جنگ بدر و خیبر و احد به مراتب سخت تر و پرحادثه تر بود. تنها وجه مشترک این جنگ ها با جنگ تحمیلی ایمان و باوری بود که به خدا، معاد و به وحی و امامت بود.

این میراث های ماندگار می باید نسل به نسل و سطر به سطر امانتداری شوند که هم ذخیره آخرتند و هم ذخیره دنیا برای بقای امنیت و امید مردم ما.

مبارک باد لباس دفاع بر قامت بلند دلیرمردان ایران زمین. همان ها که امروز در سنگرهای دیگری که حاصل همان دوره ۸ ساله جنگ تحمیلی است به کمک برادران مظلوم و مسلمان لبنانی، سوری، عراقی و یمنی شتافته و در این راه جان می دهند تا فرمایش مولا علی (ع) در عمل آنها تحقق پیدا کند که فرمودند: «کونوا للظالم خصما و للمظلوم عونا» [دشمن ظالم باشی و دوست مظلوم].

والسلام

یادداشت/محمد عسلی - رئیس شورای عالی سازمان بسیج رسانه فارس